Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Η μικρή Νεφέλη


Τράμπα, τραμπαλίζεται πέφτει και τσακίζεται
Ποιος κάνει τραμπάλα στην ψυχή μου;
Γιατί λέμε ότι πονάει η ψυχή;
Θρήνος στην κλίνη του άπειρου.
Δεν έχω χρόνο μόνο κάτι ναυαγισμένα λεπτά
που μου ροκανίζουν το μυαλό.

5 σχόλια:

quartier libre είπε...

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ;;;;;;;;
τι θέλουν να πουν αυτά;

Καλή Ανάσταση, καρδούλα μου :)
Αγάπη και υγεία

στείλε sms

abttha είπε...

... εγώ δεν έκανα τραμπάλα, από το μύλο έπεσα, καθώς έπαιζα στην παιδική χαρά (ορφανή από μαμά βλέπεις στα εκατονπενήντα, ποιος να με επιβλέπει στα παιχνίδια μου...)
τώρα η κοινωνία με έχει απολύτως σταθεροποιήσει και γράφω άπειρες ώρες: δε θα παίζω -μόνη- στις χαρές του κόσμου.
πάντα θα συνοδοιπορώ με κάποιους άλλους πιο σταθερούς στη χαρά.
να είσαι σταθερή στη χαρά, να πετάξεις ότι σε τραμπαλίζει στη λύπη.
καλή ανάσταση συννεφούλα μου!

ector είπε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΥΝΝΕΦΟΥΛΑ!

Αιολος είπε...

Το επόμενο πότε ανεβαίνει;

sinnefo rain είπε...

*Αιολος
Ελα μου ντε πότε;