Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

Και τώρα πως να σε ονομάσω; Παραλήρημα σε ελεύθερη πτώση

Ονειρεύομαι όνειρα
Διακαείς πόθοι αγκιστρωμένοι σε ώρες πολέμου
'Έλα ψυχή μου στο κατώφλι των αναμνήσεων
Σκόρπισε μέρες ειρήνης
Και τώρα τι; και τώρα πως;
Δεν ξέρω κανένα "πως"
Και δεν θα μάθω ποτέ το "γιατί".
Ο χρόνος... το ρολόι... τα λεπτά...
τα βήματα πίσω τα σβήνω δεν υφίστανται
Παρά μόνο ως ανάμνηση
Το παρόν και το τώρα διαφέρουν
και αν ναι σε τι;
Ίσως λέω ίσως στις παύσεις
Τα λεπτά, το ρολόι, ο χρόνος,
οι παύσεις της σιωπής...
Σιωπώ κι αντιμετωπίζω το χρόνο
με διαλεκτική.

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Σκιές


. Ένας καιρός άνομβρος

Σεργιανίζει με αθυμία

Πάνω στο σώμα που τέμνει

τα άδολα όνειρα

φάσκω και αντιφάσκω πάνω

στη σαθρή χορδή του χρόνου

κυνηγάω χίμαιρες ,κατάδηλος

σαϊτεύω τον καιρό που

σεργιανίζει με αθυμία…

Μια βροχή περιμένω για να τρυγήσω

Ότι απόμεινε στη χορδή του χρόνου.