Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Η μικρή Νεφέλη


Τράμπα, τραμπαλίζεται πέφτει και τσακίζεται
Ποιος κάνει τραμπάλα στην ψυχή μου;
Γιατί λέμε ότι πονάει η ψυχή;
Θρήνος στην κλίνη του άπειρου.
Δεν έχω χρόνο μόνο κάτι ναυαγισμένα λεπτά
που μου ροκανίζουν το μυαλό.

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2008

Χωρίς τίτλο... Παραλήρημα


Ανασαίνω τον φόβο και θρέφω την ελπίδα...


Η σκέψη άρρηκτα συνδεδεμένη με το χρόνο ο χρόνος κύμα που σκάει στο βράχο του υποσυνειδήτου, το υποσυνείδητο άμπωτη στα χέρια, στα χέρια που αραξοβόλισαν σε λιμάνι στείρο, παναλκής στρέφει το πρόσωπο ο θάνατος μα δεν τον φοβάμαι πολεμάω της ψυχής μου τα ύστερα για την αδυναμία μου ζητώ συχώρεση (αν μπορώ να ζητήσω από κάπου). Του πεύκου η ακίδα μεστώνει στο κορμί, αίμα στα σπλάχνα του χριστού μου που σταύρωσα και ανάστησα από το πέλμα της άγουρης ελευθερίας μου.

Ανασαίνω τον φόβο και θρέφω την ελπίδα...